“Dr. Hirsch-Ballin, minister van Justitie tijdens het kabinet Balkenende IV, mag gerust als een notoire criminele fascist bezien worden inzake de jarenlange pedofielenvervolging uitgevoerd door antipedofiele hetero- en homofielen in en buiten de regering, en kan met mededaders als minister Rouvoet van Jeugd en Gezin en een fanatiekeling als Fred Teeven lid der Tweede Kamer, gemakkelijk met nazibeulen als Adolf Eichmann en Reinhard Heydrich vergeleken worden.
Van het schrikbewind der heterofascistische paledijnen der collectieve pedowaanzin en -hetze waaraan het volk sinds de tachtiger jaren aan ten prooi is gevallen, en die, als een vooropgesteld, bewust opgezette samenzwering door de media is aangezet, moet een minister van Justitie, die verantwoordelijk is voor een selectieve uitvoering van de rechtsgang in het land, worden bezien als een van de hoofddaders.
Vanaf zijn inauguratie heeft hij bewust verzaakt de achterstelling, het zaaien van haat en ongelijkheid en het oproepen van geweld naar de pedogemeenschap toe te vervolgen en zelfs opstandige, deze misstanden aan de kaak stelende slachtoffers van zijn selectiviteit met met jodenprocessen getracht de mond te snoeren.
Hiermee heeft de bewindsman zich, boven alle andere minsters uit het regerend kabinet, schuldig gemaakt aan breedschalig machtsmisbruik, vercriminalisering en discriminatie”, aldus radicale pedofielenaanvoerder DNH.
“Dat dit langdurige machtsmisbruik werd aangewend om de jeugd te verzekeren van een veilig bestaan of zelfs maar een bestendige opvoeding, wat zijn disfunctioneren nog zoue vergoeilijken, kan hier resoluut van tafel worden geveegd.
Allereerst zijn daar de talloze slachtoffertjes van pedofielen die door zijn bewind werden opgejaagd en in de hoek gedreven, waar zij tot daden zijn gekomen diewelke zij naders, wanner zij niet waren aangezet door een regime en zedenwet welke een humaan, leefbaar bestaan rigoreus in de weg stonden, nimmer zouden hebben begaan.
Deze kinderen zouden anders, wanneer onze regering en de overheid het volk op deze banale rechtsgelijkheid, samengevat in de grondwet, gewezen had en de pedohetze en hausse door een paternalistisch nuanceren had getemperd, nu nog geleefd hebben.
Omdat verwacht mag worden dat mensen op hun niveau het gevaar van een dusdanig uit de hand lopen van een allerzins ondemocratische demagogie wat dit voor kinderen inhield op voorhand had kunnen inzien mag hier geconcludeerd worden dat de overheid en haar regeringsleiders, en dan met name de handhavers van een onpartijdige rechtsgang, direct verantwoordelijk zijn voor de dood van deze kinderen.
Daarnaast, en hier toont zich duidelijk de bewuste schuldontrekking en criminele aard van onder andere minister Hirsch-Ballin, is deze minister inzake zijn ambt aan nog meer falen schuldig waarbij kinderen opzettelijk of niet het slachtoffer zijn geworden van nalatigheid, verwaarlozing en (geestelijke) verminking.
We zien in de jeugdzorg allerlei misstanden voorkomen, we hebben allemaal gehoord van voogden die kinderen die onder hun gezag werden geplaatst hebben laten doodmartelen door de eigen ouders, we zien, minder frequent maar net zo catastrofaal, minderjarige jongeren in detentie worden gedreven tot zelfmoord, jongeren die onterecht in hechtenis zijn geplaatst, kinderen die in gevangenissen worden belaagd, zelfs door personeel, mishandeld, misbruikt en verminkt voor het leven.
Daarnaast bestaan er talloze onterechte ontvoogdingen, waarbij kinderen in boevenwagens van huis werden opgehaald, kinderen die maandenlang in een isoleercel werden en worden geplaatst, dwangmatige behandeling van gezonde kinderen en natuurlijk het pathalogiseren en criminaliseren van een van de grondrechten van kinderen, te weten die van lichamelijke intimiteit met partners van de eigen keuze.
Allemaal voorbeelden waarin de minister, als leider der antipedofiele pedagogen, pschychiaters en psychologen, direct of indirect de hand in heeft.
Voorts doet de minister, nu ook weer met extra restrictie’s aangaande pedofielen die naar het buitenland afreizen, zijn duit in het zakje door pedofielen als het ware een uitreisverbod op te leggen en schaart de heterofascist zich in het rijtje van nazi-aanhang die in de dertiger jaren het normale leven en de bewegingsvrijheid van joden steeds meer aan banden legde.
De afloop van deze hetze kennen we allemaal.”